We beginnen de dag met een gezamenlijk ontbijt voor de gasten van de abdij. Maar blijkbaar zijn wij de enige die het ontbijt geboekt hebben vandaag. Echt “gezamenlijk” was het dus niet.

Het is een prachtige ochtend. Zonnig en mooie uitzichten op het berglandschap om ons heen. Deze piek is Cime de l’Est.

De andere kant op zien we besneeuwde bergtoppen.

Er zijn vandaag veel dorpen aan de route. En al gauw vinden we een café voor een kop koffie.

Zaterdag is een favoriete dag om te trouwen hier. We zien onderweg twee trouwerijen. Bij een kerk staat een bruidegom, samen met veel gasten te wachten op de bruid. Verderop, op een groot veld bij het bos, staan mooie witgestrikte stoelen klaar: de fotograaf en enige gasten zijn er al, maar het bruidspaar nog niet.

We hebben de laatste tijd al veel stroomversnellingen gezien. Maar vandaag zien we een echte waterval: de Pissevache (letterlijk de pissende koe).

Het dal wordt steeds smaller. De autoweg, de spoorlijn de lokale weg en de Rhône nemen al een heel stuk van de breedte in beslag. Gelukkig lopen wij vaak, iets verder naar de berg, in het bos en in de schaduw. In de zon is het nog erg warm.

Een uurtje voor Martigny loopt Chris ons achterop. We lopen met z’n drieën verder.
We lopen de stad in over deze bijzondere overdekte houten brug (pont de la Bâtiaz) over de rivier de Dranse.

Wij willen gaan slapen bij de herberg van de katholieke parochie. We zijn er om 2 uur, het moment dat de herberg open zou gaan. Maar als er om half drie nog steeds niemand is die de herberg komt openen besluiten wij een hotel te gaan zoeken. De twee Canadese dames die ook zaten te wachten blijven geduldig wachten.

Maarte had een wasserette in Martigny gevonden. Nadat we gedoucht hebben gaan we eerst een grote was draaien.
Als we later iets willen gaan drinken, komen we Patrick en Petra tegen (het Duitse stel dat we al eerder hadden ontmoet). We drinken samen wat en besluiten ook met z’n vieren te gaan eten.