Het plan vanmorgen was om 1 kilometer wandelen te proberen. Als dat niet goed gaat, gaan we terug.
De vrouw die hier het ontbijt verzorgt vertelt over een “medical assistance” vlakbij. Misschien toch wel beter om het even te laten controleren door een arts. We regelen met haar dat we een nacht langer kunnen blijven. En dan gaan we, afhankelijk van wat de arts zegt, morgen óf verder lopen, óf naar huis.
Het kost nog aardig wat moeite (en pijn) om de “medical assistance” te vinden. En als we er dan zijn blijkt dat die er alleen is voor de avond en nacht. Overdag moet je naar het ziekenhuis.
Omdat we al halverwege naar het ziekenhuis zijn, besluiten we door te lopen.
Bij de eerste hulp vindt men dat er een foto moet worden gemaakt.
Lijkt ons een beetje overdreven omdat Maarte er al zoveel kilometer mee gelopen heeft. Maar na de foto mag hij opeens niet meer lopen en gaat in een rolstoel naar de gips afdeling.
Nadat we daar uren hebben gewacht komen we bij een arts die zegt dat er geen breuk is. Dus ook geen gips. Maar 2 dagen niet belasten, daarna lopen met een enkelbrace en krukken. Dus de eerste weken geen Via Francigena lopen…
Als we dan weg willen lopen, mag dat niet. Hij moet in de rolstoel blijven en wordt weer ergens anders naar toe gebracht. Ik moet in de wachtkamer blijven.
Na een half uur appen we met elkaar. Voor ons allebei niet duidelijk waar we nu op wachten. Maarte besluit op te staan en naar de wachtkamer te lopen. We overleggen nog even met de receptioniste (maar taal is wel een probleem in een Italiaans ziekenhuis). Dan lopen we maar naar de bushalte om met de bus terug te gaan naar onze kamer. Als hij er sinds de val al zo’n 7 kilometer mee gelopen heeft, zal dit laatste stukje toch ook wel kunnen?
Het is al halverwege de middag als we weer terug zijn.
We gaan maar een trein naar huis boeken. Ook dat valt nog niet mee. Veel treinen zijn vol. Uiteindelijk boeken we een trein voor morgen naar Milaan. Dan twee nachten Milaan. Dan zaterdag op de trein naar Nederland en zondagochtend weer thuis.
Wat jammer voor jullie! Het is toch het mooist als je het in een keer af kunt maken.
Volgend jaar de rest?
Goede thuisreis en tot op de nichtjesdag. 😘
We gaan het zeker volgend jaar afmaken.
Jeetje, balen. Beterschap voor Maarte en een hele goede thuisreis gewenst. Hopelijk kunnen jullie de reis op een ander moment nog afmaken
Zullen we zeker een keertje doen.
Ach wat jammer, Ineke en Maarte. Zolang gelopen en toch net niet gelukt.
Maar idd beter om naar huis te gaan en de enkel te laten genezen. Jullie kunnen later weer terug gaan en het resterende deel lopen.
Groetjes, Cecile
We gaan het zeker een keer afmaken.
Jeetje wat een domper zeg!
Zo wil je zo een reis toch eigenlijk niet beëindigen.
Hopelijk gaat het met je enkel toch een beetje goed Maarte en kun je nog wel wat van Milaan zien.
Veel sterkte!
Groetjes, Yvonne
Dank je.
Jammer Maarte en Ineke, maar beterschap en een goede reis naar huis gewenst. En volgend jaar meer geluk voor het laatste stuk.
Groetjes Caroline
Bedankt Caroline. Wij gaan het zeker afmaken.
Spijtig te lezen, dat jullie de wandeling niet kunnen afmaken. Beterschap, Maarte.
Volgend jaar weer verder lopen !
Gaan we zeker doen.
Wat een tegenvaller, jullie waren zo goed bezig. Beterschap Maarte en goede reis weer naar huis. Ik zal jullie stukjes missen maar als de reis weer verder gaat lees ik ze graag weer. Groeten ook voor Ineke.
Dankjewel Nelly.
Jeetje, wat super balen. Jammer dat jullie nu niet verder kunnen maar ik begrijp dat er nog een vervolg komt volgend jaar. Beterschap Maarte en een goede terugreis.
Dankjewel
Jeetje wat ontzettend jammer !!
Vond het erg leuk om jullie te volgen. Het ging zo goed ,had en heb nog steeds , respect voor jullie avontuur en doorzettingsvermogen.
Sterkte ,beterschap en een goede terugreis.
Groetjes Bea
Wij vinden het ook erg jammer. Door stomme pech 490km voor Rome te moeten stoppen.
Wat vervelend! Welkom thuis!
Groetjes Jo en José
Jeetje…wat een pech. Jullie waren al zo ver op weg. Goede reis terug naar huis en veel beterschap Maarte!
Ach wat jammer na zoveel mooie wandel kilometers! Beterschap Maarte !
Oh wat jammer voor jullie.
Helaas jullie doel net net gehaald, maar toch heel knap dat jullie al zo ver zijn gekomen.
Voor nu is goede genezing natuurlijk het belangrijkste. Goede reis naar huis!
Nee!!! Maarten, balen zeg! Wat jammer dat het hiermee zo plotseling ophoud. Heel veel beterschap, goed herstellen zodat jullie de mooie trip af kunnen maken op een ander tijdstip. Groetjes,
Ik dacht: “Weer eens even bijlezen op de blog van Ineke en Maarte.” Dat was even schrikken… Wat jammer dat jullie de reis hebben moeten afbreken!
Maar zeker voor een voettocht geldt dat het gaat om de reis en niet om het einddoel. Al met al hoop ik dat het voor jullie toch een mooie ervaring was. Veel sterkte met het herstel, Maarte!