Bij het uitchecken in het hotel vanmorgen, vroeg de receptioniste of we nog wat mee wilden nemen voor onderweg. We kregen een zak met allerlei cakejes mee. Genoeg om niet meer langs de bakker te hoeven.
We lopen de stad door en komen dan bij de brug waar deze stad zijn naam aan heeft te danken (Pont Saint Martin).

We hadden voor vandaag niet een hele zware dag verwacht, maar dat was het wel!
Direct na Pont Saint Martin gaan we omhoog naar een kapel. Het pad omhoog was erg lastig. Over steile rotsen omhoog. Sommige stukken slaagde ik er niet in omhoog te lopen; het werd op handen en voeten naar boven zien te komen.
Boven werden we wel beloond met een mooi uitzicht.

De daaropvolgende weg omlaag was gelukkig wat beter begaanbaar, hoewel er nog steeds op een gedeelte touw was gespannen voor noodzakelijk houvast.
Dit was wel meteen het lastigste stuk voor vandaag, maar er volgde elders ook nog stukken met lastige rotshellingen.

Iets heel anders… Al dagen lang zien we in dorpen aanplakbiljetten als deze. Ook vandaag weer. Het is, wat bij ons overlijdens advertenties in de krant zijn, maar dan in de vorm van een aanplakbiljetten in het dorp.

Op al die rotsachtige hellingen, die we vandaag belopen worden veel druiven verbouwd. Het ziet er heel anders uit dan in andere wijnbouwgebieden. De stammen hier worden veel hoger, en de ranken worden over een soort pergola geleid. De druiven hangen dan hoog.

En dan uiteindelijk zien we het kasteel van Ivrea. Dan is ons hotel en de douche niet meer ver.

We kwamen vandaag twee andere Rome-gangers op het pad tegen: een jonge Nederlandse vrouw die vandaag de route weer oppakte waar ze in een eerder jaar gestopt was, en een Amerikaan uit Seattle die ook helemaal naar Rome gaat.