Het was een relaxte wandeldag vandaag. Geen lastige rotsen, een paar barren onderweg en prima wandelweer.
Vanuit het hotel komen we vanochtend al snel op een mooi pleintje waar de huizen heel creatief beschilderd zijn.

We lopen verder de stad uit, en een eindje voor ons lopen 3 rugzakkers die steeds, heel resoluut, alle afslagen van de Via Francigena nemen. We volgen ze bijna blindelings, tot ze bij een rotonde pal de andere kant op gaan. Dus waarschijnlijk lopen ze toch iets anders?
Niet lang nadat we de stad hebben verlaten komen we in een natuurgebied met vijf meren. We lopen langs één van die meren: het Lago di Campagna.

Wat verder zijn er een paar stukken bos waar populieren aangeplant zijn. Allemaal keurig op een rijtje.

In Bollengo is er een bar die open is. Daar maken we graag gebruik van. We zitten met een kopje koffie op het terras als ook John (uit Seattle) komt aanlopen. Hij heeft kleine gebakjes bij de bakker gekocht en deelt ze met ons. Lekker!
En nog weer even later komen ook de drie rugzakkers, die in Ivrea de andere kant opliepen, eraan. Het blijken Fransen te zijn, die ook de Francigena lopen.
Wij vertrekken als eerste van het terras.
Tegenover het terras ligt het gemeentehuis. Daar staat, op het balkon, iemand die iets naar ons roept en zwaait. Ik versta het niet, maar zwaai vriendelijk terug en we lopen door. Maar even later komt diezelfde man achter ons aan rennen. Het blijkt de burgemeester te zijn. En hij wil graag met ons op de foto. De gemeente wil graag de Via Francigena promoten.
Dan vragen wij ook maar om een foto met onze telefoon.

Een kilometer verder komen we bij een kerkje uit de 11e eeuw. De poort en de deur zijn open, dus gaan we even binnen kijken. Heel simpel interieur.

In Palazzo Canavese is er weer een terras en restaurant. En ook hier belanden we weer allemaal.
Langzaam wordt het warmer nu de zon achter de wolken vandaan komt. Algauw zien we het meer van Viverone in de verte. En een uurtje later zijn we dan in Viverone.
We slapen er vanavond in een mooie studio, met keuken en eigen terrasje. Maar we zitten niet lang buiten, want er zijn veel insecten die ons graag willen bijten.
’s Avonds eten we, heel romantisch, in een restaurant aan het meer.
