Sinds gisteren zijn we in Wallonië. Dat betekent dat ze hier Frans spreken. Het is nog even wennen om Bonjour te zeggen als je iemand tegenkomt. Soms klinkt er dan toch weer automatisch Goedemorgen.
Maar als wij vanochtend vertrekken hoeft er nog weinig gegroet te worden. Er zijn nog niet veel mensen op straat.
Als we Branchon uitlopen komen we langs deze kasteel-boerderij.

Ook zien we vandaag een paar vierkantshoeven; een gesloten boerderij met een grote binnenplaats en slecht één toegangspoort. Het woonhuis, stallen en schuren liggen rondom de binnenplaats. Lijkt op de boerderijen die je ook in Zuid Limburg ziet.
In de ochtend lopen we nog lang tussen de graanvelden. Soms ook even een ander gewas, zoals hieronder: een veld met wortels.

We lopen vandaag veel op makkelijk beloopbare paden (asfalt, beton, zandwegen). Dat loopt een stuk makkelijker dan hoog gras of los zand.
Kilometer lang lopen we ook over betonstroken (zie foto). Er liggen nog diepe geulen omheen, die nog opgevuld moeten worden. We denken dat het een nieuw stuk RAVeL moet worden.
Door heel België is er een RAVeL netwerk bedoeld voor alleen langzaam verkeer. Er wordt enorm veel op gefietst, zeker in het weekend.

Het laatste 8 km lopen we op de RAVeL Hoegaarden-Namen. Heerlijk rustig wandelen, maar wel een beetje monotoon.

We zijn rond half drie in Namen, te vroeg om naar ons overnachtingsadres te gaan. Even lekker op een terrasje zitten.
We hadden voor vannacht “Bed Namen” gereserveerd, heel goedkoop. Het is alleen een kamer. Met een code kun je het gebouw en de kamer in. Als we binnenkomen schrikken we wel een beetje. De hal en trappen zien er aftands en smerig uit. Maar als we dan de deur naar onze kamer openen is daar opeens een keurige schone kamer met een prima badkamer.

Later op de middag nog wat door de stad gelopen en nog meer terras.