Het ontbijt vanochtend is om 6:32. Half 7 gaat de bakker open, en Christophe heeft 2 minuten nodig om met het brood thuis te komen.
We ontbijten met z’n drieën. Terwijl we gisteravond bewust niet met Chris over de Amerikaanse politiek gesproken hebben, begint hij daar nu zelf over. Hij blijkt hetzelfde over Trump te denken als wij. Dus geen moeilijke discussies. Maar wel interessant om te horen hoe een Amerikaan daar tegenaan kijkt.
We lopen terug naar het dorp. Na een bezoekje aan de bakker gaan we weer terug naar de Via Francigena.
Hele verrassende wandeling vandaag. Na een uurtje komen we bij een smal donker tunneltje dat onder een voormalige spoorlijn doorgaat. Gelukkig is de bodem goed vlak, want je kunt echt niet zien waar je je voeten neerzet.

Even later komen we bij de Saône uit en lopen daar een tijdje langs. De rivier ziet er uit als een meer, het lijkt stilstaand water. Waarschijnlijk wordt hij her en der met sluizen op niveau gehouden.
Ruim een kilometer verder is er het Saône-kanaal. Dat kanaal snijdt een paar bochten in de Saône af. Als we bij de splitsing komen wordt er net een bootje geschut. Leuk om daar even naar te kijken. De Engelstalige toeristen lijken niet echt ervaren schippers te zijn.

Weer wat later is er weer een tunneltje onder de voormalige spoordijk door. Deze keer niet voor ons, voetgangers, maar voor het Saône-kanaal. Bijzonder gezicht om een kanaal onder de dijk door te zien gaan.

Onderweg passeren we ook weer aardig wat kleine dorpjes. Allemaal met een kerk natuurlijk. En ook allemaal met een dak met een mooi ruitpatroon. Deze is van het dorp Vellexon.

Tegen drieën zijn we dan bij ons hotel voor vanavond. Eigenlijk kun je hier pas om 6 uur inchecken. Maar Christophe heeft gisteren voor ons geregeld dat we er bij aankomst al in kunnen. Perfect!
Lange tijd denken we dat we hier de enige gasten zijn. Maar als we om half acht zitten te eten, komen er toch nog meer gasten inchecken.