Dag 46: ZA 12 sep 2026. Pontarlier – Jougne (30 km)

Het was vandaag een zware dag. Nog meer stijgingen dan gisteren. Ergens helemaal verkeerd gelopen. Volgens het boekje was de route van vandaag 23km, maar wij hebben 30km gelopen. Het was bijna half zeven toen we hier aankwamen.

Met een verse baguette in de rugzak gaan we vanmorgen vol goede moed op pad. Als we de stad uit zijn begint de weg al snel te stijgen. We lopen een stukje met de GTJ (Grand Traverse de Jura) mee. Lang geleden hebben we geprobeerd de GTJ te langlaufen. Maar na 3 dagen begon het te regenen. Dat was het einde van die langlauf tocht. Leuk om het nu weer tegen te komen.
Na een kilometer of drie brengt het pad ons naar een prachtig uitzichtpunt (Belvédère du Fer à Cheval). De ochtendmist trekt nog op.

Vanaf dat punt zien we ook het fort de Joux, aan de andere kant van kloof van de rivier de Doubs, We zullen dit fort vandaag nog vaker zien, van andere kanten.

Aan onze kant van de Doubs ligt nog een kasteel (fort Mahler). Volgens ons boekje moeten we daar doorheen lopen en aan de andere kant, via een trap het dal in. Intussen echter is zowel het kasteel als de trap afgesloten vanwege veiligheidsproblemen. De route is daar al op aangepast. Dus geen probleem.

Bij het volgende uitzichtpunt (Belvédère de la Roche Sarrasin) is het tijd voor een broodje.
Bij de picnic tafel zit al een Frans echtpaar. Ze zijn erg geïnteresseerd in onze tocht. Leuk gesprek. En een prachtig weids uitzicht.

Van daar uit lopen we omlaag naar het dorp Les Fourges.

Les Fourges is een wintersportplaats. Er zitten skischolen, skiverhuur bedrijven, hotels en er is een skipiste. Alles gesloten. De skilift konden we helaas niet vinden. Dus weer geheel op eigen kracht de volgende helling op.

Daarna wordt de route onduidelijk. We moeten dwars weilanden door, maar waar moeten we er weer uit? We zien af en toe heel duidelijk en veel wegwijzers, en dan is er opeens niets meer. Een aantal keren op en neer lopen. De route van de telefoon lijkt niet te kloppen. Als we helemaal niet weten waar we heen moeten, zien we opeens weer tekens op weipalen. En uiteindelijk komen we weer op een weg uit. We besluiten de route de route te laten. We kiezen voor de asfaltweg en Google Maps om op onze bestemming komen.

Als we aankomen bij ons hotel voor vandaag (half 7) is het snel douchen. Het restaurant bij het hotel is van 7 tot 8 geopend. En we hebben wel trek.

Maarte had in zijn nieuwe schoenen de eerste dag een blaartje opgelopen op één hak. De tweede dag een grotere blaar op de andere hak. En vandaag zijn ze er allebei niet beter op geworden. Gelukkig wordt het morgen een dag van afdalingen. Dat zal de hakken wat ontzien.