Vandaag is de eerste dag van drie waarin we omhoog gaan naar de St. Bernard pas. Volgens het boekje de moeilijkste dag, dus ik had er wel tegenop gezien. Maar uiteindelijk ging het allemaal prima.
Nadat we Martigny verlaten hebben gaan we meteen omhoog. We verlaten het dal van de Rhône en gaan nu het dal van de Dranse in. Het is een lastig pad omhoog met boomwortels en rotsen die er voor zorgen dat we moeilijke stappen moeten maken. Het water in de Dranse stroomt met grote snelheid omlaag, wij gaan voetje voor voetje omhoog.
Net voor Botgeaud steken we de rivier via een hangbrug over.

In Les Valettes trakteren we onszelf op een kopje thee; we hebben het eerste moeilijke traject achter de rug.
Al snel daarna begint het volgende lastige stuk. We lopen (en soms klauteren) over grote rotsblokken omhoog. Elke stap goed kijken waar je stabiel kunt staan.

Als we dat achter de rug hebben komen we in het plaatsje Sembrancher. Daar is er een groot feest gaande: de Désalpe. Het jaarlijkse feest waarbij de koeien, schapen en geiten uit de.bergen terug worden gehaald. ‘s Morgens worden ze in optocht het dorp ingeleid. Toen wij er langs kwamen was dat al achter de rug en stonden ze mooi versierd opgesteld.

Er zijn veel mensen op straat en er wordt volop gegeten.

Wij moeten nog verder omhoog. Er volgt nog een lange helling, maar nu wel over een makkelijke ondergrond.
Al dat klimmen levert wel hele mooie uitzichten op.

Vlak voor het einde nog even onze laatste broodjes opeten.

In Orsières zitten we intussen op een hoogte van 887 meter.

We slapen vanavond in een gite met een slaapzaal met 10 bedden. We slapen er vannacht met z’n zevenen.
Vanavond gegeten met Chris, Marilou en haar dochter. Weer erg leuk!
Pascal en Petra kwamen afscheid nemen. Het gaat niet goed met haar moeder en daarom gaan ze vroegtijdig naar huis.