Dag 56: DI 22 sep 2026. Bourg-Saint-Pierre – Col du Grand-Saint-Bernard (12 km)

Niet veel kilometers vandaag, maar wel een zware wandeling over soms moeilijke paden. En dan zijn we nu op de Grote Sint Bernhardpas, op 2469 meter hoogte.

Bij het vertrek in Bourg-Saint-Pierre was het aardig koud. Dat bleef zo, zolang de zon niet boven de bergen uit kwam.
Maar ook dan al mooie uitzichten.

Zodra we in de zon liepen werd het een fijne wandeltemperatuur.
Na een kilometer of drie kwamen we bij het stuwmeer Lac des Toules. Er is daar een klein restaurantje en Google meldde dat het om half negen open zou zijn. Dat was helaas niet zo. We moesten het doen zonder de koffie waar we ons zo op verheugd hadden.
De Via Francigena volgt de hele westelijke oever van het meer; we lopen hier even een stukje vlak.

Een paar dagen geleden zagen we het feest dat bij de Dèsalpe hoort. Vandaag zagen we hoe het ophalen van de koeien in de Alpen in de praktijk gaat. Met tientallen mensen worden de koeien bij elkaar gedreven. En daarna gaat het keurig over de weg richting dorp.

We zijn intussen al ver boven de boomgrens. Onze route loop door hetzelfde dal omhoog dan de weg die naar de pas gaat.
We hebben gelukkig met het mooie zonnige weer. Het zorgt de hele dag voor prachtige uitzichten.

Redelijk vermoeid (en Maarte had geen water meer) zien we dan de gebouwen op de pas staan. Het is nog wel een behoorlijke stijging om er te komen. Vooral het laatste stuk was erg steil.

Maar dan zijn we op de St. Bernhard pas, letterlijk het hoogtepunt van onze tocht.
Het is nog lang geen drie uur, maar we kunnen toch al inchecken in het hotel. Douchen en even rust.
Daarna gaan we wat rondlopen. Wat drinken, met een gebakje. En als dat op is, naar het museum dat veel informatie heeft over de pas: flora, fauna, gesteenten, geschiedenis onder andere over wie er allemaal over de pas getrokken zijn, van Hannibal tot Karel de Grote en Napoleon. En wij natuurlijk, maar dat komt er pas volgend jaar bij…
Er is ook een kennel met Sint-Bernardshonden, het ras dat hier op deze pas door de monniken werd gebruikt als reddingshond. Mooie honden, groot en rustig.

Later drinken en eten we weer met een grote groep andere lopers.