Voor de bakker in Jougne vanochtend moesten we 150m teruglopen, omhoog. Dat doe ik maar even alleen om de hakken van Maarte nog even te ontzien.

Daarna gaat het pad gelukkig vooral omlaag.

Al na 3,5km komen we bij de grens. En daarna zijn we in Zwitserland.

In Ballaigues rusten we even uit op het terras van een restaurant dat gesloten is (vandaag en morgen). In de keuken zijn ze wel aan het werk. Als we vijf minuten zitten komt er iemand naar ons toe. Ik verwacht dat we weggestuurd gaan worden. Maar ze komt vragen of we iets willen drinken. Dus zitten we even later koffie te drinken op het terras van een gesloten restaurant. Het blijkt trouwens een restaurant te zijn met een Michelin ster,

Als we daarna weer lopen, gaan we al gauw onder een snelweg door. Daar liggen ook een heleboel koeien, heerlijk in de schaduw.

Na die snelweg moeten we omlaag naar de kloof van de rivier de Orbe. Daar is er weer hetzelfde probleem als gisteren. De bewegwijzering komt niet overeen met de GPS route op de telefoon. En de route die het boekje beschrijft is weer anders.
We besluiten de GPS route te volgen. Al snel blijkt dat dat pad lastig te vinden is en nauwelijks belopen wordt. We twijfelen af en toe of dit wel de goede keuze is geweest. We lopen wel door en komen bij een brug over de Orbe uit; net zo als de twee andere routes,
Dit is het begin van een heel mooi, 4km lang, pad door de kloof. Het is een prima beloopbaar. Mooie uitzichten op de rivier met hier en daar stroomversnellingen. Smalle paadjes langs enorme rotsen.

Op verschillende plekken zijn er tunneltjes in rotsen gemaakt om het hele stuk toegankelijk te maken.

Als we dit mooie pad achter ons hebben gelaten, is er weer het dilemma welke route te volgen. We besluiten de wegwijzers te volgen. Dat gaat lang goed. We lopen, aan de andere zijde, met de Orbe mee. Zo hoog dat we de rivier wel steeds horen, maar door de bossen niet meer kunnen zien.
Als we uitkomen bij een doorgaande weg houdt de bewegwijzering opeens weer op. Heel frustrerend. We besluiten om dan maar over de verkeersweg naar Orbe te lopen. Dat pakt goed uit en is nog korter ook.

Voor we in Orbe zijn, zien we in de verte bergen met witte toppen. We denken dat die rechter berg de Montblanc is.

Bij aankomst bij het hotel blijkt dit niet open te zijn. We zijn later dan 14:00u (de bevestigde check-in tijd). Na wat bellen, kloppen en de hulp van een voorbijganger, kunnen we dan toch inchecken.
De blaren van Maarte zien er beter uit dan gisteren.

Vanavond hebben we op het terras van een restaurant naast het hotel gegeten. Er staat kaasfondue op de kaart. Dat hoopten we in Zwitserland een keer te kunnen eten. Dus bestellen we het nu maar meteen hier.