We ontbijten bij een bar aan de rand van de stad. Als ik daar, met mijn creditcard op mijn telefoon, betaal zegt mijn app dat de betaling gelukt is. Maar het apparaatje van de bar zegt dat de betaling niet geaccepteerd is. Dat is een lastige situatie. We betalen het ontbijt uiteindelijk nog een keer, maar nu cash.
Pas tegen de middag komt er op de app van onze bank het bericht binnen dat de betaling niet is doorgevoerd.

Als we daarna de stad uitlopen zien we de opkomende zon mooi rood boven de bosrand opkomen.

We lopen vandaag, het grootste deel van de dag weer tussen de rijstvelden.
Dit hadden we gisteren nog nergens gezien. Het stro van de rijst wordt, net zoals het hooi in Nederland, in grote rollen geperst.

We komen vandaag drie keer door een dorp heen. De eerste keer, in Palestro, is er wel een bar, maar te ver weg. We rusten ergens op een mooi bankje.
In Robbio zitten we even lekker in een bar.
En in Nicorvo vinden we ook een mooie bar. Maarte vindt hier eindelijk zijn stukje pizza, waar hij, zolang we in Italië zijn, al van droomde.

Tussen de rijstvelden staan grote bedrijfsgebouwen. Slechts enkele zijn nog in gebruik om de rijst te verwerken. Er staan er veel meer die intussen een bouwval zijn geworden. We vragen ons af of er vroeger meer kleinere rijstboeren waren, met hun eigen gebouwen. Maar dat deze het niet hebben kunnen bolwerken, en er nu vooral grote bedrijven actief zijn?

Op veel plaatsen wordt er ook nog rijst gemaaid en gedorst.

In Mortara, onze eindbestemming voor vandaag wacht ons nog een vervelende verrassing. Het hotel dat we gereserveerd hadden heeft alle deuren op slot. Er wordt niet gereageerd op aanbellen, whatsapp of gewoon opbellen. Na een poos besluiten we dat dit niks gaat worden en gaan we maar iets anders zoeken. Het hotel schuin tegenover blijkt ook niet open. En voordat we verderop naar een hotel gaan zoeken, lopen we nog een keer langs het gereserveerde hotel. Nu is er licht! En er wordt opengedaan. Als we ons beklag doen blijkt dat de bel, die duidelijk naast de deur zit, niet de juiste bel is. Ergens verstopt in een ander hoekje zit de bel die we hadden moeten hebben.
Gelukkig blijkt het uiteindelijk wel een prima hotel te zijn. En we hebben er ook lekker gegeten.