Vanochtend, bij vertrek vanuit de herberg, zijn de bergen gedeeltelijk verscholen in de mist.

Het is koud. Binnen een paar honderd meter besluiten we onze jassen aan te doen.
Al gauw leidt de Via Francigena ons omhoog, de berg op. En dan, na een half uurtje zijn we door de mist heengelopen. We zien nu de mist onder ons in het dal.

Het pad vandaag heeft weer een aantal lastige klims en afdalingen, over rotspaden met hoge op en afstappen. Maar het zijn er gelukkig minder dan gisteren. We lopen gestaag door.
We lopen langs Bibola, een kleurrijk dorpje op een heuveltop.

In Pozano-Superiore vinden we een mooi bankje om ons brood te eten.
Niet lang daarna zien we de zee. Sarzana, ons eindpunt voor vandaag ligt maar 10 km van zee.

Na een aantal goed behandelbare paden volgt er nog één lastig stuk. En 20 meter, voordat we weer op asfalt uitkomen glijdt Maarte onderuit. Hij heeft pijn aan zijn enkel. Maar met zijn schoenen extra strak aangetrokken loopt hij toch nog de laatste 4 km.
Als we dan op de kamer zijn en hij zijn schoenen uitdoet is de enkel dik en behoorlijk pijnlijk. Gekoeld onder de koude douche. Vannacht omhoog leggen. En dan maar afwachten of het morgen gaat.

We lopen nog wel even door de stad voor een drankje. En terwijl Maarte op het terras blijft zitten doe ik nog een klein toeristisch rondje.
Hieronder de historische stadspoort van Sarzana.