Vandaag moeten we echt op tijd opstaan, want we moeten op tijd bij de boot zijn. Er is een veerboot over de Po. Daarmee steek je niet alleen recht over, maar de aanlegplaats is 3,5 km stroomafwaarts. Dat zijn makkelijke kilometers.
De boot vertrekt om half negen. Het is ruim 4km lopen. We vertrekken nog voor 7:15u.
We zien weer een mooie rode zonsopgang.

Marcus’ (uit Canada) en Amber (België) vertrekken gelijk met ons. We lopen met z’n vieren naar Corte Sant’Andrea, waar het vertrekpunt van de boot is.

We zijn met 6 passagiers voor de oversteek.

Danilo, de veerman, is een mooi figuur. We vermaken ons de hele reis kostelijk. Hij vaart al sinds 1998 met zijn motorboot pelgrims over. En daar heeft hij mooie verhalen over. Je ziet dat hij er nog steeds van geniet. Dit is echt zijn ding.
En fijn dat we Ricardo bij ons hebben (een Italiaan die in Londen woont). Hij vertaalt al die mooie verhalen voor ons.

Als we aan de overkant zijn worden we uitgenodigd om naar zijn huis te komen, voor een stempel. Hij zet koffie en maakt een fles grappa open. En we moeten ons allemaal inschrijven in zijn grote boek. In al die jaren heeft hij 16.000 pelgrims overgezet. Het is allemaal keurig geregistreerd.

Na deze geweldige overtocht en ontvangst, gaan we toch maar weer verder lopen.
Nog een koffie in Malpaga, daarna lopen we al snel de buitenwijken van Piacenza binnen.
We steken met een grote brug de Trebbia rivier over, maar we hadden net zo goed door de rivier kunnen lopen. De Trebbia staat helemaal droog.

Het is een lange drukke weg de stad in. Wij slapen in een herberg nog een paar kilometer na het centrum.
’s Middags even boodschappen doen en wat drinken.
’s Avonds eten we in een restaurant in de buurt. Als we daar binnenkomen zit Amber er ook. We eten gezellig met z’n drieën.