We vertrekken niet al te vroeg. En als we een paar honderd meter op pad zijn, realiseren we ons dat we onze stokken zijn vergeten. Weer terug. Gelukkig is de kamer nog open en kunnen we de stokken zo van de kapstok pakken.
Het is vandaag weer wat warmer dan gister. Er is niet veel bewolking, we lopen vaak in de zon.
We houden onze eerste rust bij het kerkje van Rosnay-l’Hôpital. Het wordt beschreven als een mooie kerk met een crypte en mooie beelden. Er hangt een briefje bij de deur met een adres waar je de sleutel op kunt halen om naar binnen te kunnen. Als ik op Google Maps opzoek waar dat is, blijkt dat op anderhalf uur loopafstand te zijn. Dan houden we het toch maar even bij de buitenkant.

In Frankrijk is er een soort competitie tussen dorpen en steden over bloemversieringen (Ville en villages fleuris). Er zijn verschillende niveaus te winnen (1 tot 4 bloemen op het bord bij de ingang van het dorp). Deze competitie zorgt er voor dat er op veel plaatsen bloembakken hangen, zoals op onderstaande brug.

Wat we verder veel gezien hebben de laatste tijd zijn de wegkruizen. Vaak staan ze bij kruisingen, maar soms ook gewoon langs de kant van de weg.
Onderstaande is een hele mooie. Vaak zijn ze simpeler.

En wat we vandaag voor het eerst zagen: de officiële wegwijzer van de Via Francigena.

We slapen vandaag weer in een B&B met diner.
Nadat ik gedoucht had zorgde ik nog even voor een beetje paniek. Door mijn deo te gebruiken net onder het brandalarm, activeerde ik het alarm. Maarte kon hem weer uit krijgen door op bed te klimmen en de batterij er uit te halen, en daarna er weer in.

Buienradar had voor vandaag weer 29°C en droog voorspeld. Maar dat klopte allebei niet. Het is fris en er staat een wind. In de ochtend loop ik met mijn fleece aan. Prima weer om te wandelen!
We sliepen in Outines een paar kilometer vóór het dorpje. Vanmorgen kwamen we al vrij snel in het dorpje aan. In deze regio zijn er veel vakwerkhuizen. Outines heeft ook een vakwerk kerk.

En ook in het volgende dorp, Bailly-le-Franc staat een kerk met vakwerk muren.

Liepen we de afgelopen tijd vooral door velden met veel graan, vandaag zien we weer weilanden met koeien. Ze staan altijd nieuwsgierig te kijken als je er langs loopt.

Als we door het dorpje Chavanges lopen, komen er opeens drie kinderen aan rennen die vragen of we koffie komen drinken. Eh… Ach ja, waarom niet?
We komen bij een grote familie uit, die ons hadden zien lopen. Ze hadden de kinderen achter ons aangestuurd. We zijn er erg welkom. Of we ook nog willen lunchen? Nee hoor, koffie is al erg fijn.
Ze zijn erg geïnteresseerd in waar we vandaan komen en hoe zo’n wandeltocht gaat.
We zijn in het familiehuis van deze familie. De twee vrouwen zijn zussen en wonen met hun mannen in Troyes en in de Elzas. Op het ogenblik is een dochter en een aantal kleinkinderen ook hier. We zitten er een hele tijd. Erg leuk!

Als we daar zeker drie kwartier later weer weg gaan regent het een beetje. We doen, voor de zekerheid, de hoezen om de rugzakken. Maar de regen zet niet door.
Ons overnachtingadres is maar een uurtje verder. We slapen weer in een B&B die ook het diner verzorgt. Dit doen we de laatste paar dagen, en ook morgen, bewust omdat er nergens supermarkten, kruideniers of bakkers zijn. Dus als we ergens zouden slapen waar ze geen diner verzorgen hadden we voor dagen eten mee moeten nemen.
Vanavond is het eten heel goed verzorgd! We beginnen met een aperitief met gougères (kaassoesjes). Die heb ik thuis al een paar keer proberen te maken, maar nog nooit goed gelukt. Maar deze zijn voortreffelijk.

Ook de rest van het diner is heerlijk.

Omdat we een lange dag voor de boeg hebben, willen we weer vroeg vertrekken. We eten een broodje en een yoghurtje op de hotelkamer. Maar als we alles gepakt hebben is het nog zo donker, dat we toch nog even wachten. Je kunt al duidelijk merken dat het later licht wordt dan een paar weken geleden.
Direct na Vitry-le-François passeren we een paar kleine dorpjes, Er zijn 2 bakkers die open zijn. Fijn! Er waren de afgelopen tijd ook genoeg dorpen waar geen bakker meer is.

Na deze dorpjes gaan we omhoog op de Mont Morret. Vanaf de top is er een mooi uitzicht naar alle kanten. Daarom was het in september 1914 ook een strategisch punt bij de Slag om de Marne. Er werd 5 dagen zwaar gevochten. In totaal sneuvelden, in die 5 dagen, 3200 soldaten. Op het hoogste punt staat nu een monument ter nagedachtenis aan de gevallenen.

Ergens midden in de graanvelden zien we één jaknikker. Ligt hier dan een heel klein olieveldje?

Omdat ik de laatste dagen al allerlei gewassen op de akkers beschreef, ook nog maar even het gewas dat we vandaag voor het eerst zagen. Google leert ons dat het sojabonen zijn.

De laatste paar uur lopen we een heel stuk door bos. Normaal gesproken heerlijk, want schaduw, en het is toch nog meer dan 25°C. Maar hier is het even minder leuk. Er zitten heel veel kleine vliegjes, die continu om ons hoofd cirkelen. Heel irritant!

We slapen vannacht bij een B&B niet ver van het Lac du Der. De B&B wordt gerund door Arno en Leonoor, een Nederlands stel. Ze koken ook voor ons, en we eten het hoofdgerecht gezellig met z’n vieren.

Lac du Der is een, door de mens aangelegd, groot meer. Het fungeert als buffer voor het water in de Marne. En dat is nodig voor de watervoorziening van Parijs (samen met de Seine). Nu snappen we ook waarom we in de Marne steeds normale waterniveaus zagen, terwijl de hele omgeving gortdroog is.
Lac du Der is ook een belangrijk gebied geworden voor vogels. Er komen veel vogelaars op af. Dat levert voor onze B&B een belangrijk deel van de gasten op.
Als we vanavond buiten zitten horen we kraanvogels. Dat lijkt ons erg vroeg. Maar Arno zegt dat de eerste al gearriveerd zijn.

Er staat voor vandaag geen lange afstand op het programma, en het gaat ook niet heel warm worden, dus ontbijten we pas om 8 uur. Het is al bijna negen uur als we vertrekken.
We zijn nog maar een klein eindje op weg als Sylvain, de B&B eigenaar, ons na komt rennen. Mijn waterfles hing nog aan de stoel van de ontbijttafel. Fijn dat hij hem zo snel vond, ik heb hem hard nodig.
Nadat we het dorp achter ons hebben gelaten, lopen we al gauw weer tussen de velden: de graanschuur van Frankrijk. Of, zoals Sylvain ons vertelde, de graanvelden liggen in een halve cirkel om Parijs heen en zijn belangrijk voor de voedselvoorziening van de stad. Hij noemt het gebied “de croissant van Parijs”.

Als we even naar een gewas staan te kijken dat we hier nog niet eerder hadden gezien (het is hennep) stopt er een auto die denkt dat we de weg zoeken. Hij begint ons meteen uit te leggen waar de Camino verder gaat.

Omdat we alle tijd hebben, en we ook niet al te vroeg willen aankomen, rusten we vandaag wat vaker.

Mont de Fourche is het hoogste punt vandaag. Je hebt er een prachtig uitzicht (niet goed te vangen in een foto).

Het laatste stuk naar het stadje lopen we weer langs het laterale kanaal van de Marne. Het kanaal steekt hier, via een aquaduct, een lager liggende rivier over. Dat blijft toch een wonderlijk gezicht, twee wateren, die elkaar kruisen, ongelijkvloers. We hebben dit de afgelopen weken al op meerdere plekken gezien.

Om half twee zijn we dan al bij het hotel waar we vannacht slapen. We zijn aangenaam verrast dat we dan al kunnen inchecken; de bevestiging zei vanaf 4 uur.

Later op de middag lopen we rond in het stadje. In de 2e wereldoorlog is de stad voor 80% platgebombardeerd. Na de oorlog is het heropgebouwd volgens het stadsplan uit de middeleeuwen. Er is een groot vierkant plein in het centrum, en alle straten staan loodrecht op elkaar.
Aan het plein staat een mooie en grote kerk.

‘s Avonds eten we bij een Italiaans restaurant in het centrum.

Vanuit Saint-Germain-La-Ville lopen we al gauw weer langs het laterale kanaal van de Marne. Wat later komen we weer tussen de velden terecht. De meeste zijn weer velden waar de tarwe al van land is. Ook wat suikerbieten en luzerne weer. En vandaag zien we ook zonnebloemen. Ze zijn niet meer zo mooi als we ze thuis bij de bloemist kopen. Maar deze zijn rijp en droog en zullen binnenkort wel geoogst worden.

In een dorpje, halverwege, zitten we op een muurtje rustig een sinaasappel te eten, als er opeens een ambulance aankomt. Hij stopt bij het huis tegenover ons, en een vrouw komt met een klein kind aanhollen. Er lijkt geen paniek, gelukkig.

De 2e helft vandaag gaat helemaal door de velden. Nog een keertje rusten, nu in de berm.

Vlak voor Saint-Amand-sur-Fion staan er veel bijenkasten. Ik denk voor het luzerneveld dat er in de buurt ligt?

Al snel komen we in Saint-Amand-sur-Fion. Het is een erg mooi dorp. Een groot deel van de huizen zijn vakwerkhuizen. Het zijn vooral boerderijen met grote binnenplaatsen. De meeste zijn goed onderhouden.
Er is ook een mooie oude kerk, die we later op de dag bezocht hebben.

Onze B&B voor vannacht is in een van die mooie vakwerkboerderijen.

En, wow, dit is onze kamer voor vannacht!

Vanochtend bij het ontbijt troffen we Marian en Michel uit Oostelbeers, die een dag na ons uit Vessem richting Rome zijn vertrokken. Ze hadden onze namen al vaak gezien in gastenboeken onderweg. Leuk om even iemand te ontmoeten die met dezelfde tocht bezig is. We spreken elkaar niet zolang; zij vertrekken eerder dan wij. En vanavond slapen we ook op verschillende plekken. Maar we zullen elkaar vast nog vaker tegenkomen.
Wij vertrekken rond 7 uur. De kerk van Condé-sur-Marne ligt dan mooi in de ochtendzon.

We steken een brug over en gaan dan de hele ochtend langs het volgende kanaal lopen; nu het laterale kanaal van de Marne.
Het is 17km lang een keurig verhard pad dat makkelijk loopt. Er zijn alleen een paar flinke hindernissen. Gisteravond heeft het even flink geregend en daarvoor was er een harde wind. Langs het kanaal zijn er aardig wat takken van bomen gewaaid. Er zijn zelfs een paar bomen die helemaal omgewaaid zijn en dwars over het pad liggen. Het valt nog niet mee om daar overheen en tussendoor te klauteren.
De route langs dit kanaal is rustig en mooi. Er varen een paar scheepjes langs, waaronder dit “cruiseschip” met Amerikanen.

Na 17km gaan we even van het pad af om te lunchen in Châlons-en-Champagne. We eten er een veel te grote wrap in een fastfood restaurant. Maar er is wel weer een hele mooie kathedraal in het stadje.

Daarna verder langs de rivier de Marne.

Na nog een lang stuk langs bosranden en door velden komen we aan in Saint-Germain-La-Ville waar we een B&B hadden gereserveerd. Eten vinden gaat hier weer anders. De bakker (enige winkel in dit dorp) opent ‘s avonds van 5 tot 7 weer en verkoopt dan bakker-gerelateerd eten. We kopen een quiche en gebak als toetje.
Deze B&B heeft 5 kamers, maar wij zijn de enige gasten vanavond.

De dag begint met een uitgebreid ontbijt. Veel meer dan we op kunnen. Christophe zegt: Neem ook maar wat mee voor onderweg.
Als we dan even voor negen vertrekken regent het. Niet genoeg om de regenjas voor aan te doen, maar toch maar even de hoes om de rugzak. Het is wel een prima wandeltemperatuur.
In Verzy is het een drukte van jewelste, bestelbusjes met druivenplukkers of met kratten, tankwagens met sap van de druiven.
In de ochtend lopen we afwisselend door stukjes bos en langs de wijngaarden, waar volop geplukt wordt.

In de middag komen we weer bij het Aisne-Marne kanaal uit. Het kanaal komt dan net weer bovengronds. Voor de kruising van het kanaal met de A4 en de TGV lijn is het kanaal een stuk ondergronds geweest. Het gaat door een soort tunnel, waar ook nog boten door varen.
Op onderstaande foto komt het kanaal net weer bovengronds.

Gisteren, op het stukje van ditzelfde kanaal, bij Reims, was er helemaal geen scheepvaart. Op het traject van vandaag wordt wel gevaren. Er zijn verschillende sluizen, en we zien een aantal schepen geschut worden.

Bij het dorp waar we vannacht slapen (Condé-sur-Marne) eindigt het kanaal bij de Marne.
We slapen in een simpele B&B, wel met een privé kamer. We worden er vriendelijk ontvangen met een biertje.
In het dorp is geen horeca en ook geen winkel. Maar we hadden gelezen dat er wel een 24/7 pizza-automaat is. We waren heel benieuwd hoe dat werkt. Maar helaas heeft de 24/7 automaat deze week vakantie.
Wel is er een automatiek waar je van allerlei levensmiddelen uit de muur kunt halen.

In veel van de vakjes zitten veel te grote hoeveelheden voor ons. Uiteindelijk vinden we een literpot met een linzengerecht. En nog een bakje aardbeien. Hier redden we het wel mee.

Voordat we Reims uitlopen, even langs een bakker voor een pain-aux -raisins voor onderweg.
Zo gauw we uit de stad zijn lopen we langs het kanaal van de Marne naar de Aisne. Dat kanaal blijven we ruim 10km volgen. Het eerste stuk is het nog druk met wandelaars, joggers en fietsers vanuit Reims,
Langs het kanaal liggen veel graansilo’s. In de 19e eeuw is het kanaal gegraven om dit graan te transporteren. Blijkbaar is dat nu niet meer rendabel. We zien de hele ochtend geen enkel schip op het kanaal. Wel zien we vrachtauto’s die bij de silo’s geladen worden.

Verderop langs het kanaal ruiken we een rooklucht. Er wordt een vuurtje gestookt (door zigeuners?). Niet handig bij deze droogte. Twee Franse vrouwen staan er ook heel bezorgd naar te kijken. Even later rijdt er een auto van handhaving langs, en we horen dat de stokers aangesproken worden. Het vuur gaat dan snel uit. Waarschijnlijk hebben de twee dames gebeld over het vuur.
Bij Sillery verlaten we het kanaal. Even over een verkeersweg lopen om de A4 en de TGV lijn over te steken. Daarna beginnen links van ons de wijngaarden van de Champagne.

Er is volop activiteit in de druivenvelden. Blijkbaar zijn de druiven al rijp. Busjes rijden af en aan met volle en lege kratten.
Alles wordt hier met de hand geplukt. Er zijn honderden en honderden mensen aan het plukken. Ze worden gebracht en opgehaald met grote touringcars.
Wat een klus!

In het Champagne dorpje Verzenay rusten we even op een bankje in het centrum.
Vlak daarna halen we een meisje uit Taiwan in. Zij loopt in haar eentje met een tent. Ze is in Engeland begonnen. Maar omdat ze maar 90 dagen heeft neemt ze af en toe een stukje de trein. Vannacht heeft ze in haar tentje in een druivenveld geslapen. Dapper hoor!

Wij slapen vannacht in Verzy, bij een supermooie B&B. We hebben er half-pension. Heerlijk gegeten. Bij onze overnachting is een fles champagne inbegrepen!
Niet bepaald een simpele pelgrims overnachting hier. Maar wel erg leuk!

Geen wekker vanochtend. Rustig en laat ontbeten.
Daarna een aantal klusjes. Als eerste naar de wasserette voor een grotere was.

Als de was weer schoon en droog in de hotelkamer is gaan we naar het postkantoor. Nu we in Reims zijn hebben we de trajecten van de Camino afgesloten. In Reims kruisen de Camino en de Via Francigena (naar Rome). Morgen gaan we verder op de Via Francigena. De twee Camino boekjes, waar we tot hier op gelopen hebben, gaan op de post naar huis.
Nog wat noodzakelijke boodschappen doen. Geld halen. En een heleboel telefoontjes om de overnachtingen van morgen en overmorgen te regelen. Als dat allemaal gelukt is gaan we de stad wat verder verkennen en een paar terrasjes met een bezoek vereren.

Later op de middag even rustig op de hotelkamer gelezen.
‘s Avonds gegeten op een terrasje, met een glaasje champagne natuurlijk.
Heerlijke temperatuur vanavond om buiten te zitten.

Vandaag zien we al de eerste routeaanduidingen voor onze wandeling van morgen.

Joseph is de kleinzoon van Jean-François en Marie-Odile. Gisteravond zei hij dat hij ook wel eens naar Santiago wilde lopen. Voor de grap zei ik dat hij dan met ons mee kon lopen naar Reims. En daar ging hij serieus op in. Dus vanmorgen vertrokken we met z’n drieën. We hebben vandaag onze eigen gids, en lopen via een mooie route terug naar de Camino.

Vlak na Bazancourt lopen we tussen de gebouwen door van de suikerfabriek. Bazancourt heeft de 3e grootste suikerfabriek van Europa. Behalve dat is er ook een groot Europees onderzoekscentrum voor de vergisting van maïs naar methaan als bio-brandstof. Het bedrijf wil graag verder uitbreiden. De regio is vóór, maar de dorpen in de omgeving zijn tegen. Op dit moment gaat de uitbreiding daarom niet door.

Na het industriecomplex lopen we weer door de geoogste graanvelden, de suikerbieten en de luzerne. We hebben vandaag echter geen hellingen meer, het is hier helemaal vlak.
Elf jaar geleden zagen we, allang voor Reims, duidelijk de torens van de kathedraal voor ons. Vandaag zien we ze ook, maar heel vaag. Er is te veel smog in de lucht. Alles hier snakt naar weersverandering en vooral naar regen.
De laatste 5 kilometers lopen we de stad in over drukke verkeerswegen. En langzamerhand wordt het ook weer steeds warmer.
Tenslotte komen we aan bij de kathedraal. Daar nemen we afscheid van Joseph. Hij gaat met de trein terug naar huis. Wij gaan lunchen.
Was leuk, en leerzaam, om een dag met hem te lopen

Na al de hitte van de afgelopen week hebben we besloten om toch in Reims een rustdag in te lassen. Daarom hebben we nu voor twee nachten een normaal hotel geboekt.
Na gedoucht te hebben in het hotel, lopen we terug naar de kathedraal voor een stempel.
’s Avonds eten we op het Place du Forum. En in Reims hoort daar natuurlijk een glaasje champagne bij.