Om 7 uur ontbijten vinden ze bij B&B in Postel geen probleem. We zijn lekker vroeg weg en het is nog heerlijk koel. We lopen terug langs de abdij. Al vrij snel daarna lopen we het bos in. We lopen vandaag veel door bos. Eerst lopen we door natuurgebied ‘de Groesgoor’. Hier is, ondanks de droogte, op plaatsen nog nat en modderig. We lopen over -oude- vlonderpaden. Oppassen geblazen, want er zijn veel planken gebroken, scheef of weg.

Ergens halverwege steken we een kanaal over via een Baileybrug uit de 2e Wereldoorlog. Deze is aangelegd door de Engelsen, nadat de oorspronkelijke brug was opgeblazen.
Met stoplichten wordt er geregeld dat beide richtingen om beurten over de brug rijden. Dat betekent dat wij in hoog tempo achter de auto’s aan moeten lopen, want anders komen de tegenliggers al.

Direct na de brug ligt er een restaurantboot in het kanaal met een schaduwrijk terras. Daar kunnen we niet aan voorbij lopen.
Verderop lopen we langs een grote recreatieplas (ontstaan door zilverzandwinning) en door een vakantiepark.
Als we daarna door nog een stuk door het bos lopen, komt er een fietster langs, die vraagt of we een lange voettocht maken? Als we ja zeggen, stelt ze zich voor als Marijke, onze gastvrouw van de overnachtingsplek. Ze fietst door en wij arriveren een kwartiertje later bij haar huis.
Onze slaapplek is wel een beschrijving waard. We slapen in een huisje in de tuin. Het toilet is een heel eind weg, een hokje in het bos. Je spoelt door met een emmer water die je uit een regenwaterton schept. En de douche is een tuindouche (zie foto). Om water te krijgen leg je een dompelpomp in de put. In het begin is het heel koud, maar het went snel. Wel een heel dun straaltje.

Later op de avond zijn we naar het dorp, gefietst om te eten. Dat is 2 km verderop. Marijke had ons twee fietsen geleend.