Vanuit Saint-Germain-La-Ville lopen we al gauw weer langs het laterale kanaal van de Marne. Wat later komen we weer tussen de velden terecht. De meeste zijn weer velden waar de tarwe al van land is. Ook wat suikerbieten en luzerne weer. En vandaag zien we ook zonnebloemen. Ze zijn niet meer zo mooi als we ze thuis bij de bloemist kopen. Maar deze zijn rijp en droog en zullen binnenkort wel geoogst worden.

In een dorpje, halverwege, zitten we op een muurtje rustig een sinaasappel te eten, als er opeens een ambulance aankomt. Hij stopt bij het huis tegenover ons, en een vrouw komt met een klein kind aanhollen. Er lijkt geen paniek, gelukkig.

De 2e helft vandaag gaat helemaal door de velden. Nog een keertje rusten, nu in de berm.

Vlak voor Saint-Amand-sur-Fion staan er veel bijenkasten. Ik denk voor het luzerneveld dat er in de buurt ligt?

Al snel komen we in Saint-Amand-sur-Fion. Het is een erg mooi dorp. Een groot deel van de huizen zijn vakwerkhuizen. Het zijn vooral boerderijen met grote binnenplaatsen. De meeste zijn goed onderhouden.
Er is ook een mooie oude kerk, die we later op de dag bezocht hebben.

Onze B&B voor vannacht is in een van die mooie vakwerkboerderijen.

En, wow, dit is onze kamer voor vannacht!

Vanochtend bij het ontbijt troffen we Marian en Michel uit Oostelbeers, die een dag na ons uit Vessem richting Rome zijn vertrokken. Ze hadden onze namen al vaak gezien in gastenboeken onderweg. Leuk om even iemand te ontmoeten die met dezelfde tocht bezig is. We spreken elkaar niet zolang; zij vertrekken eerder dan wij. En vanavond slapen we ook op verschillende plekken. Maar we zullen elkaar vast nog vaker tegenkomen.
Wij vertrekken rond 7 uur. De kerk van Condé-sur-Marne ligt dan mooi in de ochtendzon.

We steken een brug over en gaan dan de hele ochtend langs het volgende kanaal lopen; nu het laterale kanaal van de Marne.
Het is 17km lang een keurig verhard pad dat makkelijk loopt. Er zijn alleen een paar flinke hindernissen. Gisteravond heeft het even flink geregend en daarvoor was er een harde wind. Langs het kanaal zijn er aardig wat takken van bomen gewaaid. Er zijn zelfs een paar bomen die helemaal omgewaaid zijn en dwars over het pad liggen. Het valt nog niet mee om daar overheen en tussendoor te klauteren.
De route langs dit kanaal is rustig en mooi. Er varen een paar scheepjes langs, waaronder dit “cruiseschip” met Amerikanen.

Na 17km gaan we even van het pad af om te lunchen in Châlons-en-Champagne. We eten er een veel te grote wrap in een fastfood restaurant. Maar er is wel weer een hele mooie kathedraal in het stadje.

Daarna verder langs de rivier de Marne.

Na nog een lang stuk langs bosranden en door velden komen we aan in Saint-Germain-La-Ville waar we een B&B hadden gereserveerd. Eten vinden gaat hier weer anders. De bakker (enige winkel in dit dorp) opent ‘s avonds van 5 tot 7 weer en verkoopt dan bakker-gerelateerd eten. We kopen een quiche en gebak als toetje.
Deze B&B heeft 5 kamers, maar wij zijn de enige gasten vanavond.

De dag begint met een uitgebreid ontbijt. Veel meer dan we op kunnen. Christophe zegt: Neem ook maar wat mee voor onderweg.
Als we dan even voor negen vertrekken regent het. Niet genoeg om de regenjas voor aan te doen, maar toch maar even de hoes om de rugzak. Het is wel een prima wandeltemperatuur.
In Verzy is het een drukte van jewelste, bestelbusjes met druivenplukkers of met kratten, tankwagens met sap van de druiven.
In de ochtend lopen we afwisselend door stukjes bos en langs de wijngaarden, waar volop geplukt wordt.

In de middag komen we weer bij het Aisne-Marne kanaal uit. Het kanaal komt dan net weer bovengronds. Voor de kruising van het kanaal met de A4 en de TGV lijn is het kanaal een stuk ondergronds geweest. Het gaat door een soort tunnel, waar ook nog boten door varen.
Op onderstaande foto komt het kanaal net weer bovengronds.

Gisteren, op het stukje van ditzelfde kanaal, bij Reims, was er helemaal geen scheepvaart. Op het traject van vandaag wordt wel gevaren. Er zijn verschillende sluizen, en we zien een aantal schepen geschut worden.

Bij het dorp waar we vannacht slapen (Condé-sur-Marne) eindigt het kanaal bij de Marne.
We slapen in een simpele B&B, wel met een privé kamer. We worden er vriendelijk ontvangen met een biertje.
In het dorp is geen horeca en ook geen winkel. Maar we hadden gelezen dat er wel een 24/7 pizza-automaat is. We waren heel benieuwd hoe dat werkt. Maar helaas heeft de 24/7 automaat deze week vakantie.
Wel is er een automatiek waar je van allerlei levensmiddelen uit de muur kunt halen.

In veel van de vakjes zitten veel te grote hoeveelheden voor ons. Uiteindelijk vinden we een literpot met een linzengerecht. En nog een bakje aardbeien. Hier redden we het wel mee.

Voordat we Reims uitlopen, even langs een bakker voor een pain-aux -raisins voor onderweg.
Zo gauw we uit de stad zijn lopen we langs het kanaal van de Marne naar de Aisne. Dat kanaal blijven we ruim 10km volgen. Het eerste stuk is het nog druk met wandelaars, joggers en fietsers vanuit Reims,
Langs het kanaal liggen veel graansilo’s. In de 19e eeuw is het kanaal gegraven om dit graan te transporteren. Blijkbaar is dat nu niet meer rendabel. We zien de hele ochtend geen enkel schip op het kanaal. Wel zien we vrachtauto’s die bij de silo’s geladen worden.

Verderop langs het kanaal ruiken we een rooklucht. Er wordt een vuurtje gestookt (door zigeuners?). Niet handig bij deze droogte. Twee Franse vrouwen staan er ook heel bezorgd naar te kijken. Even later rijdt er een auto van handhaving langs, en we horen dat de stokers aangesproken worden. Het vuur gaat dan snel uit. Waarschijnlijk hebben de twee dames gebeld over het vuur.
Bij Sillery verlaten we het kanaal. Even over een verkeersweg lopen om de A4 en de TGV lijn over te steken. Daarna beginnen links van ons de wijngaarden van de Champagne.

Er is volop activiteit in de druivenvelden. Blijkbaar zijn de druiven al rijp. Busjes rijden af en aan met volle en lege kratten.
Alles wordt hier met de hand geplukt. Er zijn honderden en honderden mensen aan het plukken. Ze worden gebracht en opgehaald met grote touringcars.
Wat een klus!

In het Champagne dorpje Verzenay rusten we even op een bankje in het centrum.
Vlak daarna halen we een meisje uit Taiwan in. Zij loopt in haar eentje met een tent. Ze is in Engeland begonnen. Maar omdat ze maar 90 dagen heeft neemt ze af en toe een stukje de trein. Vannacht heeft ze in haar tentje in een druivenveld geslapen. Dapper hoor!

Wij slapen vannacht in Verzy, bij een supermooie B&B. We hebben er half-pension. Heerlijk gegeten. Bij onze overnachting is een fles champagne inbegrepen!
Niet bepaald een simpele pelgrims overnachting hier. Maar wel erg leuk!

Geen wekker vanochtend. Rustig en laat ontbeten.
Daarna een aantal klusjes. Als eerste naar de wasserette voor een grotere was.

Als de was weer schoon en droog in de hotelkamer is gaan we naar het postkantoor. Nu we in Reims zijn hebben we de trajecten van de Camino afgesloten. In Reims kruisen de Camino en de Via Francigena (naar Rome). Morgen gaan we verder op de Via Francigena. De twee Camino boekjes, waar we tot hier op gelopen hebben, gaan op de post naar huis.
Nog wat noodzakelijke boodschappen doen. Geld halen. En een heleboel telefoontjes om de overnachtingen van morgen en overmorgen te regelen. Als dat allemaal gelukt is gaan we de stad wat verder verkennen en een paar terrasjes met een bezoek vereren.

Later op de middag even rustig op de hotelkamer gelezen.
‘s Avonds gegeten op een terrasje, met een glaasje champagne natuurlijk.
Heerlijke temperatuur vanavond om buiten te zitten.

Vandaag zien we al de eerste routeaanduidingen voor onze wandeling van morgen.

Joseph is de kleinzoon van Jean-François en Marie-Odile. Gisteravond zei hij dat hij ook wel eens naar Santiago wilde lopen. Voor de grap zei ik dat hij dan met ons mee kon lopen naar Reims. En daar ging hij serieus op in. Dus vanmorgen vertrokken we met z’n drieën. We hebben vandaag onze eigen gids, en lopen via een mooie route terug naar de Camino.

Vlak na Bazancourt lopen we tussen de gebouwen door van de suikerfabriek. Bazancourt heeft de 3e grootste suikerfabriek van Europa. Behalve dat is er ook een groot Europees onderzoekscentrum voor de vergisting van maïs naar methaan als bio-brandstof. Het bedrijf wil graag verder uitbreiden. De regio is vóór, maar de dorpen in de omgeving zijn tegen. Op dit moment gaat de uitbreiding daarom niet door.

Na het industriecomplex lopen we weer door de geoogste graanvelden, de suikerbieten en de luzerne. We hebben vandaag echter geen hellingen meer, het is hier helemaal vlak.
Elf jaar geleden zagen we, allang voor Reims, duidelijk de torens van de kathedraal voor ons. Vandaag zien we ze ook, maar heel vaag. Er is te veel smog in de lucht. Alles hier snakt naar weersverandering en vooral naar regen.
De laatste 5 kilometers lopen we de stad in over drukke verkeerswegen. En langzamerhand wordt het ook weer steeds warmer.
Tenslotte komen we aan bij de kathedraal. Daar nemen we afscheid van Joseph. Hij gaat met de trein terug naar huis. Wij gaan lunchen.
Was leuk, en leerzaam, om een dag met hem te lopen

Na al de hitte van de afgelopen week hebben we besloten om toch in Reims een rustdag in te lassen. Daarom hebben we nu voor twee nachten een normaal hotel geboekt.
Na gedoucht te hebben in het hotel, lopen we terug naar de kathedraal voor een stempel.
’s Avonds eten we op het Place du Forum. En in Reims hoort daar natuurlijk een glaasje champagne bij.

Het gaat vandaag dan wel geen 39°C meer worden, 35°C vinden wij ook nog warm. We besluiten nog wat vroeger te vertrekken: de wekker om half 5, vertrekken om kwart voor 6. Het is dan nog niet helemaal licht.
Als we Château-Porcien uit zijn lopen we al snel weer tussen de velden. Het is dan nog een prima wandeltemperatuur. We zien in het oosten de zon opkomen.

Zo ver je kunt kijken zijn er akkers. Vergelijkbaar met gisteren. In de lager gelegen stukken staan soms wat plukjes bomen. Onderweg naar Bazancourt passeren we drie dorpjes. De eerste daarvan is Avançon. We zien het kerkje al op afstand boven de velden uitsteken.

In Saint-Loup-en-Champagne houden we onze eerste rust. We herkennen het overdekte bankje nog van 11 jaar geleden. Het is versierd met een gestileerde pelgrim, gemaakt van betonijzer.
Tot dan toe werd de zon steeds afgedekt door bewolking. Maar zo gauw hij er af en toe doorheen komt, wordt het meteen weer warm.
Het is nog steeds wel een mooie wandeling door de eindeloze graanvelden.

Rond de middag komen we in Bazancourt aan. De herberg daar is tijdelijk gesloten. Daarom slapen we vanavond bij een gastgezin in Boult-sur-Suippe, een paar kilometer van de route.
Zo vroeg bij een gastgezin aankomen lijkt ons geen goed idee. Gelukkig is er in Bazancourt een bar met terras.
Tegen 2 uur komen we dan bij het gastgezin in Boult-sur-Suippe aan (Marie-Odile en Jean-François Thibault). We worden hartelijk ontvangen door Marie-Odile. En nadat we gedoucht hebben leidt ze ons nog rond door het dorp. Onder andere langs de heilige kruis kerk.

Na de wandeling een biertje met Jean-François. Het huis, naar ons idee het mooiste huis van het dorp, was zijn ouderlijk huis. Zijn vader was kweker, en hij was zijn opvolger. Er ligt dan ook nog veel grond achter het huis.
’s Avonds eten we met de familie mee. Heerlijk gegeten, en fijne avond gehad.

Na het eten stempelt Marie-Odile onze pelgrimspaspoorten af. Het blijkt een stempel met de gestileerde pelgrim die we eerder die dag zagen. En die pelgrim is een ontwerp van haar zoon.

Clélia bracht ons even over half 7 ontbijt. En een half uurtje later waren we klaar om te vertrekken. Dan is het nog een aangename wandel temperatuur. Maar het wordt al heel snel warmer.
Gistermiddag hadden we nog naar de overdekte markthal van Wasigny willen gaan kijken. Maar het was toen echt te warm om een stukje te lopen.
Gelukkig leidt de route ons er vanochtend langs. De markthal dateert uit de 15e eeuw.

Nadat we Wasigny achter ons hebben gelaten lopen we al snel het bos in. Af en toe een stukje door velden. Het is intussen alweer zo warm dat we blij zijn met elke boom.
Halverwege, bij het dorpje Hauteville, vinden we een bankje onder een grote boom. Mooi plekje voor een rust.
Na die rust is de rest van de route alleen door velden. Veel velden waar het graan al gemaaid is. Af en toe een veld met bieten, En verder heel veel windmolens.

Een ander gewas dat we vandaag veel zien is luzerne. Mooie paarse bloempjes die heerlijk ruiken.
Luzerne is een vaste plant die, net als gras, een aantal malen per jaar gemaaid en gedroogd wordt. Het dient als veevoer.

We zijn al voor 12 uur in Château-Porcien. Daar halen we bij de supermarkt de code op om hier in de pelgrims herberg te komen.

Het is een prachtige nieuwe herberg, met 8 bedden, een keuken en 2 douches en 2 toiletten. Toen we hier in 2015 waren, was er een veel kleinere herberg zonder kookgelegenheid.
Na even te hebben uitgepuft en te hebben gedoucht, lopen we terug naar de supermarkt voor de boodschappen voor vandaag. Het is dan eigenlijk al te warm om dat kleine stukje te lopen…
’s Middags houden we een siësta.
Rond 5 uur tikt de thermometer hier 39°C aan….

Nu we toch een korter traject lopen, hebben we besloten om gewoon het hotel-ontbijt te gebruiken. Dat is niet vroeg helaas. Het is bijna negen uur voor we vertrekken. De temperatuur is dan nog prima om te lopen. Maar het wordt al snel warm. Na het dorp lopen we het bos in. Aanvankelijk is dat een prima weg. Totdat we bij een zes sprong komen, en we het tot twee keer toe presteren om de verkeerde afslag te nemen. De weg die we wel moeten hebben is een graspad met veel brandnetels en overgroeiende bramen. Loopt niet echt lekker.
Als we daar uitkomen zijn er weer weilanden. Er liggen veel grote rollen hooi.

Even later komen we in het dorpje Lalobbe. Er is een bar open! En het is al zo warm dat een glaasje koude cola heel welkom is.
Ook in Lalobbe: een oorlogsmonument met de gesneuvelden uit dit dorp in de Eerste Wereldoorlog.

Nog een stukje bos en dan nog een lang stuk weg zonder schaduw om in Wasigny te komen.
Daar slapen we vannacht in een pipowagen in de tuin van Clélia en haar man.

De wagen heeft geen water aansluiting. Maar Clélia brengt meteen een fles met koud drinkwater en een kan met water om je handen te was. We douchen in hun privé douche in hun huis. Er is wel een toilet in onze wagen. Het heet een droog-toilet. Naast het toilet staat een grote bak met zaagsel dat je, na gebruik van het toilet uitstrooit over wat je er hebt achtergelaten. Het is, zeg maar, een soort kattenbak idee. Voor mij nieuw…
Er wordt hier voor ons gekookt. We eten buiten, uit de zon. Het is nog steeds 37°C.
Verder zijn hier twee hondjes die hebben ontdekt dat als ze Maarte hun bal brengen, hij hem weer de tuin in gooit. Die houden elkaar wel bezig.
Morgen wordt het nog warmer: 38°C.

Als we om 6 uur vertrekken hebben we nog niet besloten of we naar Signy-l’Abbaye gaan, of een kortere afstand doen, omdat het weer erg warm gaat worden. Er zijn 2 eerdere slaapplekken. De eerste -bij iemand thuis- heb ik heel vaak gebeld en de voicemail ingesproken, maar zonder enig antwoord. De andere is een gemeente herberg in een klein dorpje waar geen restaurant en ook geen winkel is. Voor de zekerheid kopen we bij de bakker in Rocroi extra brood, zodat we dan toch iets te eten hebben.
Aanvankelijk gaat de wandeling heel soepel. Het is nog koel en we lopen op goede paden. En vooral in bos.
We zien een reetje grazen in de berm.

Het landschap is hier glooiend met stevige hellingen. Buiten de bossen vooral weilanden, soms met koeien.
Er zijn een paar kleine dorpjes onderweg, zoals Chilly (foto)

Bij een van de boerderijen moeten we even wachten omdat de boerin een koe aan het verplaatsen is, van de stal naar een weiland verderop.

In het dorpje l’Echelle rusten we op een bankje op de binnenplaats van het kasteel.

Als we halverwege zijn, lopen we nog zo lekker dat we besluiten toch door te lopen naar Signy l’Abbaye. Ik bel het hotel (Le Gibergeon) waar we in 2015 ook sliepen. Ze hebben nog plek.
De laatste helft van de wandeling wordt echter erg zwaar. Eerst loopt het pad een kilometer door bos waar recent bomen omgezaagd zijn. Overal losse takken waar je steeds moet opletten om niet te struikelen. En dikke boomstammen die dwars over het pad liggen en waar we overheen moeten klimmen.
En als we dat dan eindelijk achter ons laten volgt er een vervelend stuk (een paar km) waar we op een smal pad tussen weilanden lopen. Rechts en links prikkeldraad en boven ons de zon.

Daarna is het nog een kilometer of vijf naar het hotel. Het is intussen 34°C. We fantaseren al over het biertje op het terras van het hotel. Als we daar, om 4 uur, aankomen zit echter alles dicht… Ik bel met de vrouw waar ik eerder bij gereserveerd heb. Ze zegt dat ze komt zo gauw ze klaar is. Dat wordt uiteindelijk kwart voor vijf. Een beetje een domper.
Dan douchen, biertje en om 7 uur eten. Onder het eten gaan we een paar keer kijken of we nog iets van de zonsverduistering kunnen zien. Maar we hebben geen brilletje. En vanuit onze kijkplek is de zon al een heel eind achter de huizen verdwenen.
Wel lekker gegeten en een prima kamer!
Morgen wordt het 37°C. We gaan definitief een korter traject doen.